 |
Activiteiten (2004-2005) |
COMMUNICANTJES STELLEN ZICH VOOR
In de zaterdagavondviering van 29 januari stelden zich communicantjes in spe voor. Een en ander was goed getimed omdat de 'voorstelling' in de gezinsviering plaatsvond. Men was dus verzekerd van een jong publiek. En zoals gezegd: de toekomstige communicantjes bezetten de eerste vier rijen banken. Omdat zondag de carnavalsmis opgedragen zou worden, zag de Kapel er zeer feestelijk uit. Wel vijftig ballonnen hingen aan het gewelf. De carnavalskleuren rood, geel en groen voerden in diverse creaties de boventoon. De teksten werden voorgedragen. In groepjes, las ieder op zijn beurt iets voor. Vloeiend en wel. Geen van de lezertjes haperde in het gesproken woord. Het waren heel eenvoudige teksten maar voor de verstaander met een diepe betekenis. De eerste lezing ging over de mier en de graankorrel De mier die een zware graankorrel op zijn rug meedroeg voor zijn mierenfamilie om goed de winter door te komen. De graankorrel stelde de mier een overeenkomst voor. Hij vertelde de mier dat het beter was om hem in de grond te stoppen dan nu op te eten. Als ruil daarvoor kreeg de mier het volgende jaar wel honderd graankorrels voor zijn mierenfamilie. De mier dacht even na en vond dit wel een aantrekkelijk idee. Het jaar daarop kwam de mier terug en de graankorrel had woord gehouden. De boodschap: 'Een voor allen, allen voor een'. Eindelijk was het moment dan aangebroken Alle toekomstige communicantjes mochten naar het priesterkoor komen om zich voor te stellen aan de parochiegemeenschap. Naast het noemen van hun naam mochten ze ook vertellen wat hun hobby's waren. Het viel op dat de meesten meer dan één liefhebberij hadden. Ook waren ze zeer uiteenlopend van aard. Opmerkelijk was dat bij lange na niet iedereen computeren als tijdsvermaak opnoemde. Een aankomend communicantje had zoveel dingen die hij leuk vond, dat hij ze maar even had opgeschreven. De beste manier om niets te vergeten.
|
Mijn spiekbriefje: |
Mijn naam is
Lorenzo Janssen en ik ben 8 jaar. |
Zo zat Jens op de Montessorischool Hij hield ook al van draken. Het waren zelfs zijn lievelingsdieren. Laura hield van dansen en Ashley daarentegen van voetballen. Of de mensen van de parochiegemeenschap op 5 juni zich de namen en de liefhebberijen nog herinneren, valt te betwijfelen. In ieder geval zijn ze door deze gezinsmis voor een groot gedeelte uit de anonimiteit gehaald. In dialoog met de kinderen kwam de pastor terug op de 2de lezing van Mattheus, waarin de schoonheid van de bloemen en de vogels aan de orde kwamen. Zij maken zich geen zorgen over de dag van morgen in tegenstelling tot de mensen, die zich afvragen wat ze morgen zullen eten en welke kleren ze aan doen. Gelukkig dat onze komende communicanten zich ook niet zoveel zorgen maken over hun kleding. Een kind stak de vinger op en zei; "Als we maar wat aan hebben". Een ander stelde een wedervraag aan de pastor, "Welke kleding draagt u zelf?’ “ Geen merkkleding, als het maar schoon is," antwoordde de pastor.
(overgenomen uit "Nieuws van verenigingen" editie:2, jaargang 6)
Op 20 april werd er voor de communicantjes met hun ouders een doe-middag gehouden. Hierbij werden o.a. versieringen voor in de kerk gemaakt. Het was een gezellig gebeuren en er werd hard geknutseld zoals op onderstaande foto's te zien is.
|
|
Tijdens de communievoorbereiding werd een van de kinderen in het bijzijn van de toekomstige communicantjes gedoopt. Het was een sfeervolle viering waarin Pater Weerkamp voorging. Proficiat Izahir.
|
|
